Parmigiana di melanzane. Włoska zapiekanka z bakłażanów w sosie pomidorowym

 

Parmigiana di melanzane prawdopodobnie pochodzi z południa Włoch. Przypisują ją sobie mieszkańcy okolic Parmy, Sycylii i Neapolu. Z tą pierwszą ma wiązać ją nazwa. Historycy kulinarni jednak są podzieleni, bowiem może to być wyłącznie konotacja z serem używanym do przygotowania dania, czyli parmezanem, który pochodzi z Parmy.
Inni wskazują natomiast, że parmezan nie był tak istotnym elementem zapiekanki z bakłażanów, by od niego powstała nazwa dania. Z kolei według Pino Correntiego ( właściciela sycylijskiej restauracji) słowo parmigiana pochodzi od sycylijskiego słowa damigiana, które oznacza wiklinowy rękaw używany zarówno do podawania butelek wina, jak również do gorących zapiekanek.
Trzeba jednak zauważyć, że pierwszym rejonem Włoch, w którym pojawił się bakłażan była właśnie Sycylia i dlatego teoria, że właśnie tam stworzono oryginalny przepis, jest najbardziej prawdopodobna.

Parmigiana di melanzane jest bardzo prosta. Składa się z bakłażana smażonego na patelni na oliwie, którego poszczególne warstwy przekładane są bogatym w smaku sosem pomidorowym oraz serem. W jego niektórych wersjach bakłażany są maczane najpierw w jajku i mące, a dopiero później smażone. Jeszcze inne wariacje pozwalają na użycie mozzarelli zamiast parmezanu. Albo wykorzystuje się oba sery.
W Neapolu danie czasami przygotowywane jest z cukinii albo karczochów. W Anglii z kolei do tej wegetariańskiej potrawy dodaje się wieprzowinę lub kurczaka z sosem beszamelowym, a w Argentynie cielęcinę, kurczaka i… frytki.

 

 

2 duże bakłażany
700 – 800 ml sosu pomidorowego
oliwa EV
1 cebula
2 ząbki czosnku
listki oregano
200 g Parmigiano Reggiano
2 mozzarelle
świeże liście bazylii
sól
pieprz

Bakłażany pokrój w podłużne plastry, cienkie. Odrzuć końcówkę z ogonkiem.
Posyp je solą i zostaw na 15 minut, by puściły wodę. Osusz za pomocą papierowych ręczników.
Bakłażany smaż na oliwie przez około 2 minuty z każdej strony, na dość sporym ogniu, aby się zrumieniły. Odłóż na talerz.
Obierz cebulę i czosnek. Cebulę pokrój w kostkę. Do garnka wlej 2 łyżki oliwy i zeszklij cebulę, wyciśnij ząbki czosnku. Wlej passatę, dodaj 2 łyżeczki soli, 1 pieprzu i oregano. Gotuj sos przez 15 minut.
Piekarnik nagrzej do 180 st. C.
Mozzarelle pokrój na plastry. Zetrzyj parmezan. Do naczynia do zapiekania wlej chochlę sosu i połóż warstwę plastrów bakłażana. Połóż plastry mozzarelli. Polej sosem. W ten sposób ułóż kolejne warstwy. Na koniec pokryj całość sosem i rozłóż starty parmezan. Piecz aż sos zacznie bulgotać, a ser się stopi – 30 – 40 minut.
Przed podaniem pokrój na porcje i udekoruj bazylią.

Spaghetti z cukinią i kwiatami cukinii. Dla Niej i dla Niego

 

Kwiaty cukinii szybko się pojawiają i nagle znikają, dlatego trzeba korzystać z ich obecności ile się da. Są bardzo delikatne, więc najlepiej przygotować je od razu po powrocie z targu lub po zerwaniu z własnej uprawy. Są niewątpliwie wykwintnym dodatkiem do każdego dania i dodają potrawom lekkości.
Możemy mieć kwiaty męskie – są duże i bez zalążków. Albo żeńskie, nieco drobniejsze, z małymi cukiniami. Właśnie żeńskie wykorzystałam do dzisiejszego makaronu.

 

 

dla dwóch osób
200 g świeżego spaghetti
5 kwiatów cukinii ( moje były z malutkimi cukiniami)
50 g masła
1 łyżka oliwy
2 ząbki czosnku
1/2 łyżeczki peperoncino
1 łyżka natki pietruszki
50 g parmezanu plus do podania

W lekko posolonej wodzie ugotuj spaghetti al dente (jeżeli używasz suszonego, według przepisu na opakowaniu).
Kwiaty cukinii oczyść z pręcików, lekko opłucz i delikatnie osusz ściereczką. W głębokiej patelni rozgrzej oliwę i połowę masła, wrzuć czosnek pokrojony na plasterki i dodaj peproncino. Podgrzewaj 1 minutę, wrzuć malutkie cukinie pokrojone na plasterki i chwilę podsmażaj, mieszając. Teraz wrzuć spaghetti i wlej chochlę wody z gotowania makaronu. Wymieszaj, dodaj resztę masła i parmezan. Wymieszaj, dodaj natkę pietruszki i porwane kwiaty cukinii. Wymieszaj i rozłóż do ciepłych talerzy. Posyp parmezanem.