Cannelloni ze szparagami. Jedz!

 

W tym roku celowo nie celowałam w książki kulinarne na Warszawskich Targach Książki…
Moje domowe półki wołają o litość, bo obciążone są ponad wszelką normę, a mniejsze i większe tomy stoją, leżą i się upychają. Taki los bibliofila.
Postanowienie oczywiście nie zostało dotrzymane (nie postanawiam sobie z reguły, bo po co?) i już pierwszego targowego dnia zakupiłam „Jedz” Nigela Slatera.
Obserwowałam ten ‚obiekt’ wcześniej na Amazonie i korciło mnie, żeby kliknąć…
Ale dzielnie doczekałam do polskiej premiery i pysznych 600 dań stało się moją kolejną pozycją w kulinarnej bibliotece.
Nie podobają mi się wprawdzie maleńkie zdjęcia potraw ucięte z obu stron i puste w połowie kartki – na notatki, zmieniono też w polskim wydaniu papier i wykończenie okładki, ale książka ma moc!
Jeszcze nikt nie napisał czegoś tak dobrego. „Jedz” Nigela Slatera od razu przechodzi do klasyki gatunku – The Times

 

 

Cannelloni ze szparagami
z książki Jedz Nigela Slatera

szparagi
płaty ciasta makaronowego na lazanie
beszamel
parmezan

Rozgrzej piekarnik do 180 st. c. Przytnij 12 łodyg szparagów. Obgotuj przez 5 minut w dużej ilości wrzątku 4 płaty świeżego cista makaronowego na lazanie, odsącz i posmaruj niewielką ilością oliwy.
Połóż płat ciasta na blacie, ułóż na nim 3 szparagi i luźno zawiń. To samo zrób z resztą ciasta i szparagów, układając zwoje ciasno w brytfance. Zalej je 500 ml dobrze doprawionego sosu beszamelowego. Zapiekaj 30 minut, następnie posyp 50 g startego parmezanu i wstaw z powrotem do piekarnika na 10 minut, aż sos zacznie bulgotać, a parmezan lekko się zrumieni.
2 porcje.

* ciasto na lazanie  – klik!
* sos beszamelowy

3 łyżki masła
2-3 łyżki mąki
500 ml mleka
1 łyżeczka soku z cytryny
sól i biały pieprz do smaku

W garnku rozpuszczamy masło, dodajemy mąkę i mieszając gotujemy ok. 2-3 minuty. Partiami dolewamy mleko i gotujemy na małym ogniu, ciągle mieszając – około 5 minut, aż sos będzie gładki i gęsty. Zdejmujemy z płyty, dodajemy sól, pieprz i sok cytrynowy i mieszamy. Przykrywamy pokrywką i odstawiamy do czasu użycia.

* do dania użyłam białych szparagów, które obrałam ze skórki, obcięłam im 3/4 łodyg i obgotowałam je przez 5 minut w wodzie z dodatkiem 1 łyżeczki soli i 1 łyżeczki cukru.

Kurczaki pieczone z kiszonymi cytrusami i tymiankiem. Ikigai

 

Ikigai. Tajemnicze japońskie słowo, które tłumaczy się jako ‚szczęście płynące z bycia stale zajętym’.
To styl życia, filozofia, radość, chęć życia we wspólnocie i niesienia sobie wzajemnej pomocy, odkrycie swojej pasji,…ale nie tylko. Można znaleźć jeszcze wiele określeń tego stanu ducha i ciała, jednak rzecz zasadza się na tym, że każdy sam musi znaleźć swoje ikigai. Znaleźć, czyli zrozumieć co jest jego pasją, co sprawia największą przyjemność i codziennie motywuje do tego, by rano wstać z łóżka. Jeżeli to wiemy, to znaczy, że odkryliśmy nasze ikigai.
Posiadanie jasnego i określonego ikigai dostarcza nam satysfakcji, uszczęśliwia i nadaje naszemu życiu sens.
Ale skąd to wszystko wiadomo?
Otóż wiedza ta to japoński sekret długiego i szczęśliwego życia.
Japończycy starają się do końca swoich dni znaleźć sobie zajęcie. By zachować aktywność – nawet wówczas, gdy nie ma potrzeby pracować – należy pamiętać o swoim ikigai, czyli celu, który prowadzi człowieka przez życie, stanowi dla niego impuls do tworzenia piękna i bycia przydatnym społeczeństwu oraz sobie samemu„.
To fragment książki, którą napisali wspólnie Hector Garcia i Frances Miralles, wyprawiając się na Okinawę, zwaną wyspą długowieczności.
Sekret długiego życia mieszkańców wyspy to jak się okazuje nie tylko proste życie na świeżym powietrzu, zielona herbata czy subtropikalne klimat, ale też fakt, że ich życiem rządzi ikigai.
Ikigai Japoński sekret długiego i szczęśliwego życia, to jedyne jak dotąd na świecie opracowanie na temat tej filozofii.
Książkę przeczytałam jednym tchem. I już wiem, że jestem na tropie swojego ikigai

H. Garcia, F. Miralles – Ikigai Japoński sekret długiego i szczęśliwego życia, Wydawnictwo MUZA

 

 

Poszukując swojego ikigai wiem, że ogromną przyjemność sprawia mi odkrywanie nowych smaków i dzielenie się nimi z innymi. Tu, na moim blogu i przy stole. Przygotowałam ostatnio pyszne francuskie kurczaki z ukiszonymi wcześniej w soli cytrusami. Danie lekkie i wiosenne, idealne aby cieszyć się nim z bliskimi i przyjaciółmi. A nawet podać je na świąteczny stół.

1 francuski kurczak (ok. 600 g) na osobę- pisałam o nich tu – klik!
1 łyżka różowej soli himalajskiej
1 łyżeczka świeżo mielonego pieprzu
8 gałązek świeżego tymianku
1/2 kostki masła
200 g kiszonych cytrusów – przepis klik!
100 ml likieru pomarańczowego

Kurczaki myjemy i osuszamy papierowym ręcznikiem. Nacieramy je w środku i z zewnątrz solą i pieprzem. Do środka każdego ptaka wkładamy po kawałku masła i po kilka kiszonych cytrusów. Związujemy sznurkiem nóżki i obwiązujemy piersi ze skrzydełkami. Pod sznurek na piersiach wkładamy gałązki tymianku. Układamy kurczaki w formie do pieczenia. Odstawiamy na 30 minut. Piekarnik nagrzewamy do 180 st. C. Kurczaki okładamy resztą masła i wstawiamy do nagrzanego piekarnika. Po 15 minutach zmniejszamy temperaturę do 160 st. C, a kurczaki polewamy powstałym sosem i likierem pomarańczowym. Przykrywamy pokrywą i pieczemy ok. 1,5 godziny. Podajemy razem z upieczonymi cytrusami.